Post

Independence Day 1946

भारतानां ७८तमे स्वतन्त्रता-दिवसे संस्थया ऽऽयोजित उत्सवे संस्कृत-समितिना प्रगातुं गीतम् इदं रचितम्। अस्य राग एतत् प्रसिद्धं हिन्दी-गीतम् अनु प्रचलति।


विश्वसुन्दरं   विश्वशिक्षकं   विश्वार्कोदयकारकम्।  
तत्   प्रणमामि   तच्च   स्तवीमि   तद्   वन्देऽहं   भारतम्।  
वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्॥  
पश्यतूत्तरस्यां   रक्षन्तं   पर्वतराजं   हिमालयम्।  
पश्यतूर्मिभिर्देशाङ्घ्रिम्   प्रक्षालयमानं   सागरम्।  
पश्यतूदितादित्यकाशितं   रमणीयं   पूर्वाचलम्।  
पश्यतु   प्रतीच्यां   मरुप्रदेशं   सिन्धोः   पार्श्वे   स्थितम्।  
सुन्दर-घन-वन-नगवर-नगरी-सरसां   निवहं   शोभनम्।  
तत्   प्रणमामि   तच्च   स्तवीमि   तद्   वन्देऽहं   भारतम्।  
वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्॥  
शून्य-शोधको   भास्करश्चाणक्यश्च   सुश्रुतः।  
वैयाकरणः   पाणीनिर्महावीरो   बहुश्रुतः।  
आर्यभटो   गणितज्ञो   ज्योतिर्वित्सु   पुरा   स्मृतः।  
जाता   यस्मिन्   देशेऽद्याऽदो   भारतम्   विश्वे   स्तुतम्।  
कृतं   क्रियते   करिष्यते   च   विद्वद्भिः   संशोधनम्।  
तत्   प्रणमामि   तच्च   स्तवीमि   तद्   वन्देऽहं   भारतम्।  
वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्,   वन्दे   मातरम्॥  
को   मम   शक्तिः   कं   च   श्रयेऽहं   केन   भवामि   गर्वित:।  
कस्मै   प्राणान्   दातुं   सज्जः   कस्मात्   प्राप्तं   मे   यशः।  
गीतानि   कस्य   गायामि   च   कुत्र   वसामि   रक्षितः।  
त्वं   त्वां   त्वया   च   तुभ्यं   त्वत्तस्तव   त्वयि   हे   भारत!   देशा   बहवः   सन्ति   किन्तु   भारतमेकं   केवलम्।  
तत्   प्रणमामि   तच्च   स्तवीमि   तद्   वन्देऽहं   भारतम्।  
अन्वयः
धेयम्! पदच्छेदो यन्त्रसाधितत्वाद् अशुद्धो भवितुम् अर्हति।


This post is licensed under CC BY 4.0 by the author.